تکیه گاه ها سازه فضایی

تکیه گاه ها سازه فضاییاگر سازه فضاکار (سازه فضایی) به وسیله ستون ها ( طرد شده از سطح زمین برای پایداری جانبی )در تعدادی نقاط مشخص نگاه داشته شود ، نیروهای موجود در اعضا یی که تکیه گاه را احاطه کرده اند به طور قابل توجهی بزرگتر از دیگر اعضا می شوند .این نیروها را می توان به وسیله افزایش مقطع  اعضا در نزدیکی تکیه گاه سازه فضایی به طور متناسب طراحی کرد .سازه فضا کار( سازه فضایی )حداقل به سه تکیه گاه برای پایداری نیاز دارد ، گرچه بیشتر سازه فضایی دارای حداقل چهار تکیه گاه هستند .معمولا تعداد بیشتر تکیه گاه های یک سازه فضا کار سازه فضایی تأثیر مثبتی بر پوشش سازه ای خواهند داشت ، به عنوان مثال حداکثر نیروی اعضا در یک سازه فضا کار مربع شکل با تکیه گاه های پیوسته فقط 11 درصد نیروی اعضا در یک  طرح مشابه با چهار تکیه گاه گوشه ای خواهد بود .به علاوه ، طیف بین حد اکثر و حد اقل نیروها به صورت متناظری کمتر خواهد شد و به دلیل محدوده کوچکتر بین حد اکثر و حد اقل نیروها ی اعضادر سازه فضایی در مرحله طراحی ، اعضا اشکال یکنواخت تر و استانداردی به خود می گیرند . بنا براین اتصالات و اندازه اعضا ی سازه فضایی ازنظر اقتصادی با صرفه ترین آن خواهد بود . (گاگلیوتا،1980). این صرفه جویی ممکن است با هزینه اضافی در ساخت ستون ها و پی وی ها تا اندازه ای نقصان یابد.

 

پاسخی بگذارید

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: